Piercings (THIP 1999-2)

Vraag:

Wat wordt verstaan onder piercing? Hoe moet er binnen het ziekenhuis worden omgegaan met piercings?

Antwoord:

Piercings

Een piercing is een doorboring van de huid met als doel om een sieraad te plaatsen. Piercings kunnen worden gezet op bijna alle delen van de huid: lippen, tong, wenkbrauwen, genitaliën, tepels, neus en soms ook in kraakbeen. Ook oorbellen moeten tot de piercings gerekend worden.

Het zetten van een piercing gebeurt over het algemeen niet onder medische begeleiding of verantwoordelijkheid.

Na de piercing ontstaat er een wondje, dat afhankelijk van de metaalsoort. de plaats van een piercing en de hygiënische omstandigheden waaronder die piercing is uitgevoerd, een bepaalde tijd nodig heeft om te genezen. Als de piercing onder ideale omstandigheden is uitgevoerd, bedraagt de genezingstijd ongeveer twee weken ⁽¹⁾.Wanneer een piercing pas is gezet, mag deze in principe tijdens het genezingsproces niet worden verwijderd, omdat anders het piercinggat weer dichtgroeit.

Bij oudere piercings is, afhankelijk van de tijd dat de piercing aanwezig is, het risico dat het piercinggat dicht groeit veel kleiner. Sieraden in oudere piercings kunnen daarom veel gemakkelijker worden verwijderd, en zonder problemen op dezelfde plaats weer worden ingebracht. Dit proces is te vergelijken met het dragen, verwijderen en weer inbrengen van oorbellen.Wanneer een piercing niet goed wordt uitgevoerd, de nazorg niet hygiënisch verloopt of de piercing niet goed wordt schoon gehouden, kan een infectie ontstaan.

Patiënten met piercings

Bij opname in een ziekenhuis moet worden gevraagd of de patiënt piercings heeft, waar deze zitten en of dit oude of nieuw geplaatste piercings zijn. Voor het dragen van een piercing heeft de patiënt zelf gekozen. Het is daarom noodzakelijk dat de patiënt wordt voorgelicht over de eventuele infectierisico’s die een piercing met zich meebrengt.

Of sieraden in piercings in het ziekenhuis moeten worden verwijderd is afhankelijk van de plaats van de piercing en de reden waarom de patiënt in het ziekenhuis wordt opgenomen. Piercings in de mond of in de lippen eisen speciale aandacht bij de mondverzorging. Is de patiënt hiertoe in het ziekenhuis niet in staat, dan dient deze aandacht overgenomen te worden door de verpleging. Geslachtspiercings rond de urethra vereisen op het gebied van de hygiëne eveneens speciale aandacht, ofwel door de patiënt ofwel door de verpleging.

Indien sieraden in piercings in de weg zitten bij de behandeling c.q. de verzorging van de patiënt - te denken valt bijvoorbeeld aan blaascatheterisatie – dan dienen de piercings te worden verwijderd. Ditzelfde geldt wanneer de piercings door de plaats waar zij zitten, een reëel infectierisico opleveren voor de patiënt.

Piercings en de operatiekamer

Omdat piercings moeten worden beschouwd als sieraden zou het logisch zijn dat alle piercings worden verwijderd zodra de patiënt moet worden geopereerd. Omdat aan het verwijderen van piercings nadelige consequenties kunnen zitten, is het nodig dat hier toch wat genuanceerder mee om wordt gegaan. Daarom is de WIP van mening dat een piercing-sieraad in ieder geval moet worden verwijderd als dit zich bevindt in het gebied dat gedesinfecteerd moet worden. Ook alle piercing-sieraden die op plaatsen zitten waar eventueel katheters worden ingebracht, bijvoorbeeld blaaskatheter of intravasale lijnen, moeten verwijderd worden. Ook in het werkgebied van de anesthesist mogen geen piercing-sieraden aanwezig zijn.

Piercings op andere plaatsen kunnen - indien mogelijk – na desinfectie met chloorhexidine 0,5% in alcohol 70% afgeplakt worden met een klein stukje doorzichtig folieverband. Dit verband zou na de operatie weer verwijderd kunnen worden.

Literatuur

1. Boonstra A: Richtlijnen voor piercen. 1998; afdeling Hygiëne en Preventie van de GG & GD Amsterdam, 2^e herziene druk.

Auteur:
Thea Daha
Hygieniste Werkgroep Infectiepreventie.
T(H)IP-DOC - Tijdschrift voor Hygiene en Infectiepreventie